Laureaci Tarnin

O „Tarninach PWSZ”

Honorowe wyróżnienie „Tarniny PWSZ” zostało ustanowione uchwałą Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie w dniu 22 marca 2013 r. Wyróżnienie nadaje się osobom, które wniosły znaczący wkład w powstanie i rozwój PWSZ w Tarnowie. Nadanie wyróżnienia odbywa się podczas uroczystego posiedzenia Senatu PWSZ.

Dotychczas „Tarniny PWSZ” otrzymali:

Adam JuszkiewiczProf. dr hab. Adam Juszkiewicz (ur. 1940 r. w Wieliczce) – jeden z założycieli i budowniczych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie oraz jej pierwszy rektor w latach: 1998–2007. Tarnowską uczelnię określa mianem „projektu swojego życia”.

Studiował na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UJ; w 1966 r. otrzymał dyplom magistra chemii, a następnie w 1972 r. stopień doktora nauk chemicznych, w 1987 r. stopień doktora habilitowanego w zakresie chemii fizycznej i teoretycznej, a w 2002 r. tytuł profesora nauk chemicznych.

Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Chemii UJ; kierownika studiów ochrona środowiska na Wydziale Chemii UJ oraz kierownika Zespołu Chemii Środowiska w Zakładzie Chemii Ogólnej Wydziału Chemii UJ.
W latach 1996–1998 był pełnomocnikiem Rektora UJ ds. utworzenia wyższej szkoły zawodowej w Tarnowie; 2001–2006 członek Państwowej Rady Ochrony Środowiska przy Ministrze Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Autor wielu publikacji, jednego patentu, wygłosił ponad 100 referatów na konferencjach krajowych i międzynarodowych; promotor przeszło 40 prac magisterskich i 4 doktorskich; odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem KEN oraz brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”.

Roman CiepielaRoman Ciepiela (ur. 1955 w Tarnowie) – jeden z inicjatorów utworzenia PWSZ
w Tarnowie i jej współzałożyciel. Absolwent III Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Tarnowie. Ukończył studia na Akademii Rolniczej w Krakowie oraz studia podyplomowe na Akademii Górniczo-Hutniczej.

Pełnił funkcję prezydenta Tarnowa (1994–1998), a następnie wiceprezydenta tego miasta (1998–2000). W tym czasie mocno wspierał starania zmierzające do utworzenia i otwarcia PWSZ w Tarnowie.

W latach 1990 – 2002 był także radnym miejskim trzech kolejnych kadencji.
W latach 2002–2007 pracował jako zastępca dyrektora ds. merytorycznych Małopolskiego Instytutu Samorządu Terytorialnego Administracji w Krakowie. Od 2002 do 2014 sprawował mandat radnego sejmiku małopolskiego (II, III, IV i V kadencji), a do 2006 był jego wiceprzewodniczącym. W latach 2007-2014 pełnił funkcję wicemarszałka województwa. Od 2014 r. ponownie sprawuje funkcję prezydenta miasta Tarnowa.

Prof. dr hab. Stanisław Komornicki (ur. 1949 r. w Krakowie, zm. 2016 r. w Krakowie). Karierę naukową rozpoczął po studiach magisterskich (chemia) na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Został zatrudniony na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie uzyskał stopień doktora nauk chemicznych (1981), stopień doktora habilitowanego nauk chemicznych (1994). Tytuł profesora nauk chemicznych otrzymał w roku 2003.

Z tarnowską uczelnią związany był od niemal dwudziestu lat. Uczestniczył w przedsięwzięciach, które poprzedziły powstanie Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie. Był profesorem w Zakładzie Technologii Materiałów w Instytucie Politechnicznym, prowadził zajęcia z chemii ciała stałego i nauki o materiałach.

Senat powierzył mu sprawowanie funkcji Prorektora ds. Rozwoju Uczelni w latach 2003-2007. Jako pierwszy zastępca rektora zajmował się rozwojem Uczelni, współpracą z instytucjami krajowymi i zagranicznymi, nadzorował praktyki zawodowe studentów i działalność Studium Pedagogicznego. Przez dwie kadencje, w latach 2007-2015, jako Rektor kierował tarnowską PWSZ.

Był specjalistą z zakresu chemii ciała stałego i elektroceramiki. W swoim dorobku naukowym pozostawił 80 publikacji naukowych oraz liczne wystąpienia konferencyjne.

Za wybitne osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej i działalności dydaktycznej oraz za zasługi na rzecz rozwoju nauk został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.