Wystawa Doroty Bernackiej w BWA w Tarnowie

W piątek, 20 października odbędzie się wernisaż wystawy prac Doroty Bernackiej zatytułowanej „Singular”. Ekspozycja jest nagrodą w Konkursie „Salon Wiosenny” organizowanym przez BWA Tarnów, który zakończył się przyznaniem artystce związanej z Instytutem Sztuki PWSZ głównej nagrody.

W programie wystawy przewidziano ponadto:

  • Niedziela 22.10, g. 15:00 / Artystka oprowadza po wystawie, wstęp w cenie biletu 1 zł
  • Sobota 4.11, g. 10:00-11:00 (6-7 lat), 12:00-13:00 (8-9 lat) / Małe BWA na wystawie Doroty Bernackiej / wstęp 1 zł, obowiązują zapisy: kubisztal@bwa.tarnow.pl.

Dorota Bernacka (Gurbisz) – studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom w 1987 roku na Wydziale Grafiki w pracowni wklęsłodruku prof. Andrzeja Pietscha oraz w pracowni grafiki książki doc. Romana Banaszewskiego. Członkini ZPAP. Mieszka w Tarnowie. Pracuje w Instytucie Sztuki PWSZ w Tarnowie.

Zajmuje się projektowaniem, głównie dla potrzeb poligrafii. Uprawia rysunek, pastel, akryl.

Prace prezentowała na kilku wystawach indywidualnych oraz licznych wystawach zbiorowych, m. in.:

  • udział w wystawach grupy „TA”, akcjach plastycznych grupy „Ruchome Święto”,
  • w projekcie serii wystaw „SZTUK 4” (BWA Tarnów, Galeria Traffic Warszawa),
  • w cyklu wystaw „Razem”,
  • wystawie malarstwa polskiego Galerii Dag&Art – (Arras, Lille Francja),
  • w przeglądach środowiskowych ZPAP w Tarnowie i Krakowie,
  • w wystawie Artyści Polski Południowo-Wschodniej (BWA Rzeszów) oraz
  • Międzynarodowym Biennale Malarstwa „Srebrny Czworokąt” w Przemyślu.

Od kilku lat związana z Instytutem Sztuki PWSZ.

Nagrody:

Złota Rama (Salon Jesienny 2004, 2005)

Nagroda Wójta Gminy Tarnów (Salon Jesienny 2006)Nagroda Prezydenta Miasta Tarnowa (Salon Jesienny 2007)
Nagroda Główna (Salon Wiosenny, BWA Tarnów, 2016)

„Spotkałem Dorotę, kiedy była studentką pierwszego roku Wydziału Grafiki na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Ja byłem wówczas asystentem czy adiunktem w Pracowni Liternictwa. Rozmawialiśmy często o znaku, o precyzji formy określającej artystyczną wypowiedź, o znaczeniu każdego detalu plastycznego języka. O logice kompozycji, o ekspresji kształtu i koloru, o perfekcji warsztatu, o literze…

(…) W jej obrazach odnajduję echa naszych rozmów z początku jej studiów. Odnajduję autentyczność plastycznej opowieści o przeżyciach, trudnościach, obawach, relacjach z innymi i ze światem – o jej życiu. Obrazy, które nie roztkliwiają czułą opowieścią, nie kokietują modną estetyką, ale wzajemną relacją koloru i siły ekspresji prostych form nawiązują tą dziwną więź pomiędzy autorem a odbiorcą, jaką tylko prawdziwa sztuka może nawiązać.

Zaskakuje prostota tego języka, który mimo zwięzłości formy, ograniczonej w zasadzie do abstrakcji pozostawia tak wiele miejsca na refleksję i interpretację. Te obrazy są proste jak znaki, lecz dzięki wartościom malarskiego języka niosą w sobie nie tylko krótki komunikat, ale całą opowieść pełną niuansów i szczegółów.

Kiedy ogląda się je wszystkie naraz (te powstałe od dyplomu do dzisiaj), łatwo zauważyć dwie cechy: autorka pozostała wierna ogólnym założeniom swoich obrazów, nie poszukując dla nich żadnej nowej konwencji, a równocześnie jej obrazy zmieniają się z biegiem czasu, rejestrując jej artystyczne doświadczenia, emocje, nastroje…

Nie jestem znawcą malarstwa, ale jako zwykłemu widzowi sprawia mi przyjemność odczytywanie tego „pamiętnika”. Pamiętnika, którego ostatnie karty wydają się pełne pokoju i wewnętrznej radości, a równocześnie są chyba najciekawsze formalnie.”

Prof. Wojciech Regulski (fragment tekstu z katalogu wystawy)

Współpraca: Instytut Sztuki PWSZ w Tarnowie. Wystawa będzie czynna do 12 listopada.

Informacja na podstawie materiałów BWA w Tarnowie.

Zapisz

Zapisz

  • Udostępnij:
  • Facebook, dodaj do
  • Share on Google+
  • Twitter, dodaj do